अफगाण स्नो

 

माझ्या लहानपणी आमच्या घरी  "अफगाण स्नो " एक क्रीम वापललं जायचं.ते त्या काळातलं फेशियल क्रिम होतं बहुतेक. कमाल म्हणजे ते पुरुष आणि स्रिया कोणीही वापरु शकत होतं. फेस पावडर लावायच्या आधी ते लावलं जायचं. स्नो लावुन झाल्यावर पावडरीचा पफ गालावरुन फिरवला जायचा.आणि मग रुबाबात बाहेर पडायचं असा तो फंडा होता.

 त्या अफगाण स्नो ची बाटली फार सुंदर दिसायची. निळ्या रंगाची बाटली असायची आणि  त्यावर निळ्या पांढर्‍या रंगातलं हिमालयातल्या स्नोचं चित्र असायचं. शालेय जीवनांतलं ते एक आकर्षण होतं. मोठ्यांकडे स्नोचा हट्ट धरला तर सपशेल नकार मिळायचा. अगदीच रडकुंडीला आलो तर गंध लावल्यासारखं गालाला स्नो लावुन आमची बोळवण व्हायची.पण त्याचा गंध आणि गारवा खुप सुखावुन जायचा.

लहानपणी हाती न पडणारा अफगाण स्नो मोठा झाल्यावर मोठी बाटली खरेदी करुन मनसोक्त फासायचा असे मनांत मांडे मांंडायचो. पण मोठेपणी हातात पैसे येऊ लागल्यावर मात्र त्या अफगाणा स्नो ची आठवण झाली नाही. परवां एका मित्राबरोबर लहानपणांतल्या अप्राप्य वाटणार्‍या वस्तुंबद्दल  बोलतांना अचानक अफगाण स्नो ची आठवण झाली.आणि मग मन त्या मंतरलेल्या काळांतील आठवणींच्या मायाजालांत गुरफटुन गेलं.

 

                                                                                                                                   - हेमंत

 

Comments

  1. anand patkieAugust 11, 2024 at 12:22 PM

    काय सुंदर आठवण आहे. मस्त वाटलं वाचताना. पुढच्या लिखाणाच्या प्रतीक्षेत आहे.

    ReplyDelete
  2. UdaySeptember 8, 2024 at 10:34 PM

    त्या अफगाण स्नोची ही कुळकथा. सध्याचा भाव amazon वर शंभर ग्रॅमला रुपये १,२००. मूळ किंमत रुपये ३,०००. आजही तो अप्राप्यच वाटेल.
    https://theprint.in/feature/brandma/afghan-snow-indias-first-beauty-cream-was-christened-by-a-king-and-endorsed-by-gandhi/373026/

    ReplyDelete
  3. madhav j joshi,DombivliSeptember 9, 2024 at 5:31 AM

    खूप छान आहे.असाच आनंद मला २०२२ साली अमेरिकेत डालडा पाहिला तेव्हा झाला होता.

    ReplyDelete
  4. अंजली कोनकर देवFebruary 17, 2025 at 8:07 AM

    हो. ती बाटली आणि चित्र मोठं आकर्षक होतं. खरे तर मुंबईच्या दमट हवेला तो स्नो काही उपयोगाचा नव्हता. पण वास आणि त्याचा गार स्पर्श मात्र मस्त होते.

    ReplyDelete
    Replies
    1. hemant vairkarFebruary 18, 2025 at 12:48 AM

      गत जीवनातील दुर्लभ आठवणींत रमायला किती छान वाटतं , नाही कां ?

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

अत्तराचा फाया!

अत्तर म्हटलं की मला लहानपणीचे दिवस आठवतात. दिवाळीच्या दिवशी दादांनी आणलेल्या अत्तराचा फाया मनगटावर फासला जायचा. तो सुगंध मनांत साठवत दिवाळीचा सण उत्साहात पार पडायचा. गॅलरीत हवेवर लहरणारा कंदील पाहत आणि तळमजल्याला जाऊन  फटाके लावण्यात बालमनाला मौज वाटायची. थोडे मोठे झाल्यावर आई वडिलांबरोबर लग्नाला जातांना अत्तर लावायला मिळायचं. स्वतःला सुगंध जाणवला की खुश होत लग्नात आनंदाने इकडे तिकडे फिरण्यात मजा यायची. कॉलेजमध्ये अत्तराचा छंद जोपासता आला नाही .नोकरीला  लागल्यावर मात्र अत्तराचा फाया फासून नाहीतर परफ्यूमचा फवारा मारून बाहेर पडायला लागलो. छान वाटायचं.  पुढे बँकेत काम करतांना नामांकित S.H.Kelkar Co. तर्फे आम्हां दिवाळीत अत्तराची कुपी/छोटी बाटली  भेट मिळू लागली. त्यामुळे अत्तराची आवड निवड पुढे चालूच  राहिली. मला स्वतःला Eau De Colonge हा परफ्यूम फार आवडतो. ह्याचा मंद, संयमी सुगंध मला भावविभोर करून टाकतो. १७०९ जर्मनी मध्ये बनवलेला हा परफ्यूम Cologne ह्या शहराचे लेबल घेऊन जगप्रसिद्ध झाला. तुम्हाला कोणता परफ्यूम/अत्तर आवडतं, सांगाल का? नंतर कविता आणि शेरोशायरीचा संबंध ...
Read more

कविता

  माझ्यातला कोमात गेलेला कवी कधी कधी जागा होतो आणि मी काही ओळी लिहून जातो .. काही वेगळ्या   मुडमधल्या कविता पोस्ट करत आहे.   वाचणार असाल तर आनंद आहे आणि अभिप्राय   देणार असाल तर आभारी आहे.   प्रश्न मी तुला पाहणार तू नाही पाहणार हे असे किती दिवस चालणार काळ्या फिती लावून तुझ्या घरावरून कितीदां जाणार --------------------------- फितुर अचानक समोर आलीस मग मी शब्द शोधू लागलो मनात डोकावलं तर काय बेटे आधीच पसार झाले होते कल्पना नव्हती की शब्द तुला फितुर होतील !   --------------------------   पाऊस झाडांच्या फांद्याबरोबर हिंदकळणारे माझे मन थंडगार पाऊस शिडकाव्यानं शहारून उठलं आहे. मनांत लपून बसलेली तु या श्रावणधारासारखीच आठवणींच्या आकाशात सारखी ये जा करते आहेस कौलावरून धावत येणारे मोती ओंजळीत धरून ठेवण्यासाठी घराच्या वळईतुन अंगणात मी सारखा येरझारा घालतो आहे खळ्यातल्या मातीला आवेगाने आलिगन देणाऱ्या या पाऊसधारा तुझ्या पडवीत येऊन तुलाही...
Read more
Image
  " बम्बई तो बहुत दूर है " एअर इंडियावाल्या   आम्हां कुटुंबीयांना दर वर्षी विमान प्रवासाचे वेध लागायचे . बरं , जाऊन - जाऊन जाणार कुठे तर कलकत्ता , मद्रास किंवा दिल्ली ! कारण भारतात फक्त या तीन शहरांतच एअर इंडियाची विमानं जायची . त्यात दिल्ली शहरासाठी फ्री पास मिळवण्यासाठी स्टाफची चढाओढ असायची . कंपनीतल्या एवढ्या सगळ्या डिपार्टमेंटमधल्या स्टाफमधून फ्री पास मिळवण्यासाठी काय खटपटी - लटपटी करायला लागायच्या , ते माझ्यासारख्या शाळकरी मुलाला काय कळणार ? त्यामुळे कधीमधी मी दादांनविचारायचो " आता विमानाने कधी जायचं ?" एके दिवशी कामावरून परतल्यावर दादांनी जाहीर केलं की पुढच्या आठवड्या त मला आणि माझ्या धाकट्या बहिणीला दिल्लीला घेऊन जाण्यासाठी त्यांना फ्री पास मिळाला आहे . तेव्हा आम्हां दोघां भावंडांना पुन्हा एकदा विमानात बसायला मिळणार याची गंमत वाटली आणि खूप आनंद झाला . ठरल्या दिवशी आम्ही चर्नी रोड – सांताक्रुझ असा रेल्वे प्रवास करून सांताक्रुझ एअरपोर्टला दाखल झालो . ...
Read more